5. mrt, 2016

...de boeken zijn in huis...

Zo! Nou, de boeken zijn in huis hoor... Knipoogt Flinke stapel! Gelukkig vóór de skivakantie, zodat het eerste boek, met de treffende titel "oriëntatie" meteen de koffer in kon. Mee naar Vorarlberg Oostenrijk.. want ja, je weet nooit of je je niet gaat vervelen daar...

Gebeurde niet natuurlijk, genoeg te beleven. Het valt me op dat in Oostenrijk elk dorp toch écht nog zijn eigen brandweerkazerne heeft. Toch eens uitzoeken hoe het mogelijk is dat daar wel kan... OK, maar elke gek zijn gebrek zeg ik altijd maar... dus als ik ergens op vakantie ben en een kazerne zie... nou ja... snap je... kijk even mee naar het voertuig van Krumbach Dus, na een week sneeuwplezier, nog géén boek aangeraakt.. Oh nee, ik lieg. Ik heb er ééntje laten zien aan mijn reisgezelschap. Die heel nieuwsgierig waren naar dat idiote plan van mij om dit te gaan doen ;-) Gelukkig is het tien uur rijden terug naar Nederland, dus tijd genoeg om de hoofdstukken door te nemen die aangegeven waren voor de eerste les.

Dan gaat het over: De functie bevelvoerder, Incidentbestrijding in fasen, Basisregels voor repressief optreden, Veilig repressief optreden, Veiligheidsbewustzijn en Persoonlijke veiligheid. Al lezend in de laatste drie hoofdstukken kwam bij mij weer een vraag naar boven die ik mezelf en anderen al meerdere keren heb gesteld.. Waarom hebben we bij een technische hulpverlening wèl een veiligheidsman en bij brandbestrijding niet. Dat zou toch niet zo raar zijn? Gewoon iemand die op afstand de situatie observeert, puur op veiligheid voor de manschappen. Want zeg nou zelf.. in het heetst van de strijd zijn we niet altijd even bewust van de totale situatie van het incident... mooie vraag voor les 1 van aankomende dinsdag!