29. dec, 2016

... vrienden voor het leven... :-)

Over verwarring zaaien en reflectie op 2016.

Hoe snel is dit jaar wel niet voorbij gevlogen. Niet best! Als iemand mij vorig jaar had verteld waar ik nu vandaag zou staan, dan had ik hem (of haar natuurlijk) voor gek verklaard. Maar toch is het zo. Een dagopleiding voor bevelvoerder? Ja, die wist ik, daar heb ik zelf om gevraagd. Maar op de dinsdag? Nee. De zaterdag, dié had ik gevraagd. Het werd toch de dinsdag. Na het ontvangen van de mail waarin dat werd aangekondigd heb ik serieus overwogen om er niet aan te beginnen. Hoe moest ik dat namelijk organiseren? Eigen bedrijf, twee leuke kindertjes op de basisschool... Maar ja. In het assessment die je verplicht voorafgaande aan de opleiding moest doen kwam naar voren dat ik moet leren delegeren en loslaten. Niet mijn kern kwaliteiten zeg maar...! Dus. Na er een paar nachtjes over geslapen te hebben, tóch besloten om de uitdaging aan te gaan. 

Ik heb er nog geen dag spijt van gehad.

Ik moet er veel voor laten, raak er ook wel wat door kwijt. Maar ik krijg er ook héél veel voor terug. Elf nieuwe vrienden bijvoorbeeld. Alec, Arno, Bas, Björn, Freek, Joanna, Joän, Martijn, Rees, Rory en Sebas. Ze zijn me heel wat waard kan ik je zeggen. Zij weten als geen ander wat deze opleiding met je doet, ze staan er zelf ook middenin. Het gaat niet altijd even makkelijk. Er worden keuze's gemaakt en weloverwogen beslissingen genomen. Sommigen worden met hun neus op de feiten gedrukt: Het is nu twee voor twaalf. Laat zien dat je het kunt... Gelukkig gaan we het proces met zijn allen afmaken. We helpen elkaar en hebben veel voor elkaar over. Maar, we zijn ook streng naar elkaar in de nabesprekingen van de oefeningen. Kunnen alles tegen elkaar zeggen. Dat maakt het waardevol, daar hebben we wat aan. We geven elkaar aan wat er goed ging, maar ook wat er beter moet. Niet alleen tactisch, maar ook in het gevoel. Wat doet een bepaalde manier van leiding geven met mij als manschap?

We worden steeds meer onszelf in de groep. Dat maakt dat we een groot gedeelte van de tijd zelfsturend kunnen zijn. De groepsdynamiek is groot zeg maar. En TOP toch, dat we ons tweede theorie examen, die over inzet, op 7 december j.l gewoon allemaal in één keer binnen haalde. Er zat zelfs een 10 tussen! Niet het makkelijkste examen kan ik je vertellen.

Uiteraard kunnen we niet alles zelf. En dat is het moment dat William om de hoek komt. Zelf schreef hij laatst op twitter: "Verwarring zaaien laat mensen leren. En dat is nou juist waar ik goed in ben!" Het klopt. Hij doet dat. Maar niet zomaar. Alle verwarring die hij in onze groep gooit is volgens mij weloverwogen en bewust. Dat maakt dat wij stappen kunnen zetten...

En dat doen we. Het is nu kerstvakantie. En die rust kan ik even goed gebruiken om de achterstallige reflectieverslagen te maken. Daar gebruik ik mijn filmmateriaal voor, anders kan ik het natuurlijk nooit allemaal terughalen. En dan zie je het verschil pas goed. Het eerste filmpje van een inzetje in mei tegenover het filmpje van de laatste inzet in december. Echt heel leuk om de groei te zien. En daar ben ik trots op hoor. Het gaat goed. En dat ik dat van mezelf kan zeggen, is ook al een hele stap vooruit.

Vanaf nu nog 7 lesdagen tot aan ons praktijkexamen HV. Nog 11 tot aan ons praktijkexamen brand. En nog 15 tot aan het laatste praktijk examen. Die van OGS. tussendoor nog één theorie examen. En dan is het eind mei. Ik ga ervan uit dat we dan allemaal geslaagd zijn. Ik heb er alle vertrouwen in. Op naar een mooi 2017, met een knalfeest als we onze diploma's krijgen. Misschien moeten we dat alvast maar regelen, is weer eens wat anders. Doen we dat maar op Texel. Bij Bas. maken we er een (lang) weekendje van....!

En dan hoeft hij ook een keertje niet de laatste boot te halen als we weer eens uit eten gaan... ;-)

Een veilige jaarwisseling allemaal en misschien raar om te zeggen, maar...

...Ik wens jullie veel mooie inzetten in het aankomende jaar, want dat is eigenlijk gewoon waarvoor we bezig zijn!