Blog opleiding bevelvoerder

12. nov, 2016

Wat een week jongens! Waar zal ik eens beginnen.. Alles tegelijk! Ik ga de week maar gewoon eens even beschrijven, dan krijg je iets gevoel bij de invulling van mijn dagen.. 

Maandag 8 november krijg ik een berichtje van onze postcommandant op de telefoon... "Ehhh.. is het goed als de oefencontainer 'Veilig Binnentreden' bij jou op het terrein van de drukkerij gezet wordt?"  Helaas hebben wij geen oefenterrein meer tot onze beschikking bij de kazerne, dus moet er soms even creatief worden omgegaan met de beschikbare plekken bij één van onze bedrijven in de buurt. Deze keer dus even mijn terrein. Tuurlijk! Zet maar neer! Daarna volgt een berichtje van de oefenleider van die avond..: "Ehhh... als we dan bij jou op het terrein zijn, kunnen we dan die instructiefim over veilig binnentreden ook niet meteen bij jou in de drukkerij kijken...?" Ja tuurlijk! Lijkt mij ook het meest handig. Geregeld dus, Om kwart voor zes snel naar huis, want om half zeven hebben we afgesproken om de oefening voor te bespreken. Leuke oefening trouwens en de oefencontainer is zeer de moeite waard om een keer te gebruiken. Iedereen is nu voorbereid op het realistisch oefenen in Wijster over een paar weken.

De dinsdagen zijn gereserveerd voor de opleiding. Deze keer gaan we naar Enkhuizen. Om half negen klaarstaan voor de eerste inzet, betekent voor mij rond een uur of zeven de deur uit. Het is een beetje drukke weg en ik ben liever ruim op tijd, zodat ik eerst nog even een bakkie koffie kan nemen. En die heb ik écht wel ff nodig hoor! Vanaf dit moment zitten we in de inzet-fase. Iedereen is geslaagd voor zijn theorie uitruk- en verkenning, dus gaan we een stap verder! Dus vanaf vandaag ook tegenspel van de AC, door een ander dan diegene die jou beoordeeld. Daar zijn trouwens hele mooie lijsten voor. Ze noemen ze vierpuntschaal lijsten. Op deze lijsten kan precies worden aangegeven wat je goed doet, wat beter kan, of wat écht nog onvoldoende is. Daar hangt dan weer een bepaalde weging aan vast, wat uiteindelijk bepaald of je genoeg punten haalt om de inzet voldoende te hebben gedaan. Laten we eerlijk zijn. Je kunt namelijk niet altijd alles maar 100% hebben. Daar is het gewoon te complex voor. Maar de basis moet op orde zijn. Dat lijkt me logisch. OK, maar wat betekent het voor mij vandaag...? Hoe sta ik er voor? Dat is nu weer het mooie aan die lijsten, je krijgt een heel gedetailleerde samenvatting van je inzet, gedaan door iemand met ervaring, iemand die je verder kan helpen. En dat is een kadootje. Nee, herstel, dat waren twee kadootjes, want we deden allemaal twee inzetten vandaag. Je hebt gelijk, ik draai er omheen... Hoe sta ik er voor? Nou, eigenlijk ben ik best tevreden over de voortgang. Natuurlijk zijn er altijd dingen die beter kunnen, maar het gaat de goede kant op. Mijn aandachtspunt van de dag blijkt mijn non-verbale communicatie. Ja. Die hoor ik vaker. Wat doe je daaraan? Aan mijn gezicht kun je blijkbaar héél goed zien wat er in mijn hoofd gebeurt. Lastig hoor. Ik heb er ook zo 1,2,3 geen oplossing voor. Dat vraag ik hierbij aan jullie. Geef me tips over hoe ik mijn non-verbale communicatie uit kan zetten... tijdelijk...!

Woensdagmorgen staat dan in het teken van een dag e-mail, telefoon-notities en vragen doorlopen van alles wat er dinsdag is gebeurt. Ik weet niet hoe het met jullie e-mail verkeer gesteld is, maar als ik een dag mis, dan is alles hier ontploft lijkt wel! En zeker in deze tijd van het jaar. Voor een klant zit ik dan volop in het personaliseren van drukwerk voor de kerstpakketten. En daar hangt wél een bepaalde deadline aan.. ze noemen het eerste kerstdag! Mooi werk! En dan staan er nog drie dozen goodies op mij te wachten. Moet ik nog even in elkaar zetten voor morgen. Dan is namelijk het 5 jarig bestaan van Zaak&Vrouw, een netwerk van ondernemende vrouwen waar ik tot voor kort een bestuursfunctie in had. Dat is dus één van de taken waar ik een keuze in heb moeten maken. Ik kan nu eenmaal niet alles. Helaas voor de meiden van Zaak&Vrouw verkoos ik de brandweer boven hun bestuur. Maar ze hebben er vrede mee, want ze zien hoeveel energie ik daar uit haal. Op woensdag ben ik meestal rond een uur of zeven klaar met de werkdag, dan heb ik het weer onder controle. 

Maar hoe toepasselijk was het thema van de netwerkbijeenkomst van Zaak&Vrouw die donderdag: "Als je loslaat, heb je twee handen vrij..." Eigenlijk hebben ze er zelf om gevraagd dus, het neerleggen van mijn functie... ;-) En leuk joh, er was een spreker die heel beeldend al jonglerend met van alles en nog wat door de zaal ging. Het ging natuurlijk om alle ballen in de lucht willen houden. Waarom doen we dat? Waarom willen we dat? OK, er werd een vrijwilliger gevraagd.. Ik stond expres al achterin de zaal en keek ook nog eens naar mijn tenen. Maar het hielp niet. Ze zagen me toch. En toen moest ik 'vrijwillig' naar voren komen om te helpen aan hun act. Uiteindelijk stond ik samen met een andere zakenvrouw midden tussen de knotsen die zij aan het overgooien waren naar elkaar... Oei! Hayke, kom eens ter zake... wat heeft dit nu toch in hemelsnaam voor meerwaarde in je blog. Nou kijk. Later op de avond kwam er een zakenvrouw naar me toe en zei sprak de volgende woorden...: "Joh, nou ren jij zó, zonder te blikken of blozen, een brandend huis in... Maar ik zag je staan, met alle ogen op je gericht...." -Let op.. nou komt het...- "...en ik zag aan je gezicht dat je uit je comfort zone was...."  (!) Nou. Lekker weer. Mijn non-verbale communicatie deed de rest. Maar goed, ze gaf mij wel een kadootje... comfort zone.. ja! Daar kan ik misschien wel wat mee!

Het was wel de week van de kadootjes. Met als hoogtepunt voor mij de vrijdag. Een paar weken terug kreeg ik een mail van Marian Groot. het onderwerp was pareltje brandveilig leven. Marian nodigde mij, samen met Hans Grippeling, uit op kantoor aan De Hertog te Alkmaar. En daar stonden we dan vrijdagmorgen. Waarom zijn we hier? Dat werd snel duidelijk. Steven van de Looij, commandant van de veiligheidsregio Noord-Holland Noord vertelde ons het hoe en waarom. Het Pareltje brandveilig leven wordt uitgereikt aan collega's die zich inspannen voor Brandveilig leven. Het is een symbolische erkenning voor persoonlijke verdiensten. En kijk, daar gebeurde het weer. Steven vroeg een ieder zich voor te stellen aan de rest. Ik hou dat altijd heel summier. Ik vertelde dat ik in mijn dagelijks leven een drukkerij heb en dat ik vrijwilliger ben op post Hippolytushoef en dat ik aan de leergang bevelvoerder bezig ben. Hij keek me aan en zei: " volgens mij vergeet je nog een aantal dingen..., je zit in de werkgroep IBGS NW-4 voor het gaspakkenteam, je informeert kinderen op scholen en organiseert daar ontruimings oefeningen, en oh ja, en laatst zag ik nog een tweet dat jullie bij de Rotary zaten om te vertellen over het gaspakkenteam. En dan de blog hé... die volg ik ook." Ja, antwoordde ik, dat klopt. Het gaat vanzelf, ik vind het leuk. "En dat is dus waarom je hier zit, dat wat jij doet is niet vanzelfsprekend, al vind jij van wel." Zo had ik er nog niet naar gekeken. Ik schrijf de blog omdat ik zelf die informatie mistte toen ik daarnaar op zoek was. Wat houd de leergang bevelvoerder in? Wat kun je verwachten? Hoe ervaren anderen dat? Ik vond het niet. En als je denkt dat het nuttig kan zijn voor anderen, die informatie, dan moet je het delen. Daar hebben we allemaal wat aan. Ik probeer het zo in te steken dat de mensen om mij heen die geen brandweer ervaring hebben het ook begrijpen. Zo leren we van elkaar. En dat is dus ook een stukje brandveilig leven. Op de foto die gemaakt is zie ik dat mijn non-verbale communicatie ook weer eens zichtbaar is. Dit keer door de vlekken in mijn nek. Wéér uit mijn comfort zone dus.. laten we het daar maar op houden...!

Genoeg voor deze week, ik ga me storten op theorie examen nummer twee, komt met grote sprongen dichterbij namelijk!!!

5. nov, 2016

Ja, Ja!! Eindelijk weer een keer een oefening kabouters redden in Schoorl. Gelukkig voor de bewoners in die omgeving komt het niet zo héél vaak voor dat blusgroep West Wieringen in peletonsverband wordt ingezet voor het bestrijden van een brand in de duinen. Maar het kan wel. En zo was het ook op 28 augustus 2009. rond drie uur 's middags kregen we deze melding:

15:03:44 28-08-09 00/119 GROUP-1 Prio 1 (Alarmering CIE / PEL: cie bravo brand) UGS bezoekerscentrum Oorsprongweg SRL inmelden BNH-INCI-37 APW741 DHD640 NHN668 NHN683 NHN562 NHN961 DRL644 ENK646 STB748 NHN679 WRG845 HRN741 MBK648 NHN HOVD Oost

En dat is druk hoor dan... Kijk maar even naar dit korte filmpje, dan heb je er een beetje beeld bij.

Ok.. en nu vraag je je af waarom ik dan over kabouters begin. Nou kijk.. in augustus 2009 was mijn zoontje Henk-Wiggert drie jaar. Ik was natuurlijk de hele middag en een groot gedeelte van de avond op pad geweest met de brandweerauto. Dat is heel spannend voor zo'n mannetje. Hij vroeg me wat ik had gedaan. Toevallig hadden we een paar weken daarvoor een wandelingetje gemaakt in Schoorl en waren we voor de grap op zoek gegaan naar kabouters. Dus ja. 1 en 1 was 2 bij Henk-Wiggert... "Mam! Hoeveel kabouters heb je kunnen redden....???" Heerlijk toch!

Nu zijn we een aantal jaar verder en staat er een dag Natuurbrand bestrijding op ons programma voor de opleiding. Ja, en dat is dan super leuk, want nu krijg je uit eerste hand een stukje theorie bij een inzet van zo'n specialistisch incident. En specialistisch kun je het zeker noemen! Daar kwamen we 's middags toen we als bevelvoerders een natuurbrand incident mochten oefenen wel achter.. maar dat later. Eerst de theorie. En laat dat maar over aan Ruud IJtsma. In de kazerne van Schoorl ontving hij ons, samen met een aantal vrijwilligers, hartelijk. Voorafgaande aan de praktijk had Ruud eerst een heldere presentatie in elkaar gezet. De bewegende animatie's hebben hem dagen bezig gehouden, maar ze waren zéker de moeite waard! Hij liet ons daarin heel mooi het verschil zien tussen grond-, loop-, kroon en vliegvuur. En die kun je tegenkomen in bos, gras, heide, veen, duin en rietkragen. Allemaal hebben ze hun eigen specifieke ontwikkeling en vuurbelasting. Dingen waar je rekening mee moet houden!

En dan de bereikbaarheid van zo'n uitgebreid gebied. Zeg het maar... Brandgerucht bij bankje SC22??? Ja, tuurlijk.. waar joh...! Dat werd dus even oefenen met de kaart. Coördinaten lezen en kijken welke wegen geschikt zijn voor welk soort (blus)voertuigen. En hoe maak je dan je verkenningsplan...? Allemaal cruciale zaken die van belang zijn bij het aanpakken van een natuurbrand. Het houdt nogal wat in hadden we al snel door. Want waar haal je bijvoorbeeld je water? In dit gebied wordt ook drinkwater gewonnen door PWN. Niet alle soorten pompen zijn dus geoorloofd. En daardoor mogen de blushelicopters ook niet overal landen. Dat soort gegevens staan allemaal keurig op de kaart. Heb je allemaal rekening mee te houden... Afijn... na de ochtend mochten we de wei in... of eigenlijk werden we het bos ingestuurd... met een kluitje... ;-)

En daar ging ik.. Bevelvoerder op het verkenningsvoertuig. Oei! Na het uitruk bericht moesten we dus eerst even oriënteren op de kaart. Gelukkig was daar Koen. Koen doet net zo'n opleiding als wij, hij is alleen iets verder. Bijna klaar zeg maar... lucky me, ik kon wel wat hulp van hem gebruiken! Gelukkig komt Koen uit Schoorl en kent het gebied op zijn (klein)duimpje zeg maar. Mooi, want ik had het al druk genoeg met bedenken wat je nu eigenlijk wilt weten van de AC. En de namen van de overige voertuigen die zijn opgeroepen... en wat voor een voertuigen het zijn... wel belangrijk voor de aanrij route die ze van mij als verkenner willen weten... want niet alle voertuigen passen op alle (bos)paadjes...en ga zo maar door. Geen dagelijkse kost.

En dan kom je ter plaatse en dan moet je een inschatting maken van aantal meters in een bos, of door een duin. Ja.. ook dat valt niet mee. Het lijkt allemaal veel dichterbij dan het daadwerkelijk is. Stappen tellen dus! Ga ik het halen met mijn hoge druk slangen? Of heb ik een uitdaging en moet mijn plan-plus in werking? Zweten hoor! En niet alleen door het mooie weer! Maar jongens, wat werden we weer verwend. Ik kan niet anders zeggen. Kijk maar even mee naar de foto's die William heeft gemaakt gedurende de dag. Ze zeggen genoeg!

Als laatste toch nog wel een aandachtspuntje, of leermomentje. Als je nou ook kabouters gaat zoeken in Schoorl, Bergen of waar dan ook. Pas dan op met wat je achterlaat. Branden in natuurgebieden worden namelijk meestal (bewust of onbewust) door mensen veroorzaakt. Ik waag me niet aan het "HOE DAN", dat doet Rees maar... :-), maar vraag je om voorzichtig te zijn met dit kwetsbare gebied. En als je ooit eens een natuurbrand tegenkomt, pas dan op jezelf. Brand in zo'n gebied is verraderlijk. Voor je het weet ben je ingesloten. Kijk even naar dit filmpje. Blijf daar dus niet staan. Je hebt er niks meer te zoeken! Maar na het kijken van dat filmpje snap je dat hopelijk zelf ook wel....!

 

16. okt, 2016

En kijk, zo makkelijk als dat het daar staat is het niet! Maar eigenlijk wist ik dat al wel van te voren. Herjo Wilms vertelde ons de fijne kneepjes van dit type bijzondere incidenten. Want wat staat je nou eigenlijk te wachten als je naar een scheepsbrand geroepen wordt? Met welke extra gevaren moet ik rekening houden?

Ten eerste is het natuurlijk belangrijk om te weten naar wat voor een soort schip je gaat. Want een evacuatie van passagiers op een cruise schip vereist toch nét even een andere aanpak dan de evacuatie van de bemanning van een pleziervaartuig. Daar kunnen we helder over zijn. Datzelfde is ook van belang voor vrachtschepen. Wat vervoeren zij nou eigenlijk? en niet geheel onbelangrijk, wat voor een extra gevaar brengt de lading van het schip met zich mee voor mij als hulpverlener.

En dan gaat het alleen nog maar over de lading. Lastig klusje hoor... denk ik al na een half uurtje theorie van Herjo. Je moet met zoveel zaken rekening houden. Ik krijg het er nu al warm van en dan sta ik nog niet eens op een stalen brandende boot... Ehhh.. nee, sorry schip moet ik zeggen. Zeg nooit boot tegen de schipper. Dat is les 1. Als je boot zegt tegen de schipper dan lig jij gegarandeerd direct in de haven ;-)

Als je een schip moet blussen, dan is het handig om rekening te houden met het simpele feit dat alles wat je er in stopt, er ook een keertje weer uit moet. En dat gaat niet zo eenvoudig als het trekken van de stop uit een volgelopen bad. Zo is dat nu eenmaal. En wat te denken van de natuurverschijnselen die ze Eb en Vloed noemen. Ook zeker iets om rekening mee te houden in je plannetje plus.

Maar goed, na een ochtend theoretische kennis vergaren mochten we in de middag met Herjo mee op pad naar de haven van Den Helder. En wat worden we verwend in deze opleiding! Deze keer in de vorm van een geheel verzorgde rondleiding over een schip wat de bevoorrading voor de offshore verzorgd. De Noorse bemanning was erg gastvrij in hun ontvangst en ook de medewerker van Peterson Den Helder heeft ons zeer goed wegwijs gemaakt in de risico's die we tegen kunnen komen op dit stukje haven. Toen we met zijn allen de machinekamer ingingen kreeg ik het wel even benauwd hoor. Al die nauwe gangen en steile trappetjes. En, kijk maar even naar het fotoverslag... Wat zou je doen als die nauwe gangen zich vullen met dikke zwarte rook...? Heb je er dan eigenlijk nog wel wat te zoeken? Of wordt het dan tijd om een specialistisch team in te schakelen? Die hebben we namelijk in brandweer Nederland. Ze komen vanuit de Veiligheidsregio Rotterdam-Rijnmond. Zeer waarschijnlijk wordt dit specialisme over niet al te lange tijd ook uitgerold over meerdere plaatsen in Nederland met havengebonden gebieden. Het bestrijden van een scheepsbrand vereist toch wel hele specifieke kennis.

Maar kijk, met de haven van Den Oever op steenworp afstand van mijn verzorgingsgebied, komt een brandje in een kotter zo nu en dan wel voor. Een scheepsbrand is een bijzonder object welke altijd in de melding al als middelbrand wordt opgeschaald. Vaak is mijn blusgroep daar dan bij. Meestal als back-up voor blusgroep Den Oever. En dan maakt zo'n dag als vandaag, met de extra kennis die we kado krijgen van Herjo toch wel indruk natuurlijk!

Herjo, bedankt voor je duidelijke uitleg en je geduld om onze groep op sleeptouw te nemen. We kijken nu al uit naar de rondleiding bij de Marine Brandweer!!  ;-)

29. sep, 2016

...en het eerste theorie examen naderde met rasse schreden. Als je op de eerste cursusavond op 8 maart je planning uitgereikt krijgt lijkt het nog mijlen ver weg. 28 september. Ohhhhh... alle tijd van de wereld nog denk je dan! En dat is maar goed ook, want de stapel boeken die je daarna in je mik geschoven krijgt liegt er niet om. In een eerder verhaaltje heb ik al eens uitgelegd hoe de structuur van de opleiding eruit ziet. Je zou verwachten dat het ingedeeld is in logische blokken. Dan praat ik over Brand, Hulpverlening en OGS (Ongeval Gevaarlijke Stoffen). Maar dat is niet zo. De opleiding is opgedeeld in andere logische blokken, namelijk volgens de te doorlopen stappen in een uitruk. Eerst 'Uitruk en Verkenning' dan 'Inzet' en als laatste 'Afbouw en Nazorg'. Dus het eerste examen 'uitruk en verkenning' gaat over brand, hulpverlening én OGS. Oh ja en een stukje oriëntatie waarin de organisatiestructuur en opschalings niveau's van de brandweer behandeld worden. Zijn jullie er nog???

nou ja.. de eerste weken van de opleiding kwam ik erachter dat ik écht mijn best zou moeten gaan doen om mijn theoretische achterstand weer even in te halen. Alle technische termen die William elke week door het lokaal slingerde, duizelden mij wel eens. Maar weet je, je raakt er aan gewend. Op een gegeven moment ga je zelfs ook zo denken.. en daarna ga je zo praten... écht waar.. vraag maar aan mijn vrienden uit mijn korps. We waren gezellig met zijn allen naar Groningen. Uitje met de brandweerkring. Doen we elk jaar, lekker even eens wat anders dan de brandweer.. Mis dus in mijn geval.. Ha, een rondleiding door de stad Groningen? Weet je wat voor een risicopanden daar wel niet staan? Daarna een rondvaart door de grachten. Joh, kijk die woonboot daar eens, lekker die gasflessen op dat dek... En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik hoop dat dat wel weer een keer minder wordt, zie ik misschien ook weer gewoon de leuke oude pandjes en historische steegjes zoals ze mooi kunnen zijn.

Maar goed, voorlopig even niet dus. Ik had me voorgenomen de negen weken vakantie te gebruiken ter voorbereiding voor het theorie examen. Niet gelukt dus. En dan komt 28 september ineens wél héél dichtbij. Belangrijk bij het plannen van deze studie is, dat je voor jezelf op een rijtje hebt wat je eigenlijk allemaal moet doen. Een schema. Tuurlijk! Nou, daar maar eens mee begonnen. Kon ik ook mooi op afstrepen wat ik al gelezen had. En dan zie je dus in één oogopslag hoe je er in zit... slik.... Ik denk dat ik toch het beste presteer onder druk. hahaha!! Dan heb ik namelijk geen tijd meer om afgeleid te worden door allerlei nutteloze zaken die ineens belangrijker lijken dan die boeken.

En dan blijven termen als endotherme- en exotherme reacties, conductie, convectie, Bleve, deflagratie, detonatie en stoechiometrische concentratie's ineens wél hangen. Ik zal jullie verder niet vervelen met die theoretische kennis, als je er meer van wilt weten, dan mag je straks mijn boeken lenen. Als ik er klaar mee ben. Oh ja.. leuk feitje.. ook bij de brandweer kunnen ze tekenen en schilderen.. zoek dat maar eens uit...!

En dan wordt het 27 september. De praktijkdag vóór het theorie examen. Een uitgelezen kans om je medecursisten eens even lekker op stang te jagen met je verworven kennis. Of zij jou... Wat zeg je daar? 30-60-90 regel? Waar heb je dat vandaan dan joh...?? Airbags? Huh? nou ja.. Welke bladzij dan? Heerlijk!!!

Het theorie examen van de brandweer wordt in onze regio afgenomen bij het ROC in Schagen. Je krijgt een computer waar je inlogt met je eigen inlogcode van de IFV (Instituut Fysieke Veiligheid). Vervolgens krijg je van de toezichthouders een speciaal voor jou aangemaakte code, waarmee je je examen kunt starten. En dan begint het. Je hoort de stress, je voelt de stress.... 30 gesloten vragen zijn het. Bijvoorbeeld: Is ventilatie een goede manier van bestrijding bij een chemische broei? Of: Hoe wordt de bijdrage van een bouwmateriaal aan de brandvoortplanting vastgesteld? Van dat soort vragen. Nou, in mijn geval waren ze goed te doen, maar niet iedereen in het lokaal krijgt dezelfde vragen. Ik geloof dat er een database is met 900 verschillende examenvragen ofzo.. En dan komt het moment dat je de vragen allemaal hebt ingevuld en nog een keer hebt nagelezen... (voor het geval dat...). Weet je wat het ergste is dan? Dat je op de exit knop moet drukken die daarna meteen het behaalde resultaat weergeeft... Dat moet je ook maar durven hoor! Nou. Ogen dicht en drukken op die knop.... JA! Gehaald!!! Mooi en hoe ook zeg... 93% goed. Een 9 dus. Lekker! Die is maar binnen. Stap 1 van 6 gedaan...!

De ontlading van een ieder die het lokaal verlaat is groot. Op de één of andere manier is het toch rete spannend. Het totale resultaat van onze groep is eigenlijk heel erg goed te noemen. Lekker hoor, op naar het volgende theorie examen.. 7 december... Ach... dat is nog zó ver weg..... ;-)

15. sep, 2016

Daar gaan we weer!! Na negen weken volledige rust (....) zijn we op 1 september weer vol frisse moed begonnen met de opleiding. De oplettende lezer ziet het al.. Hayke? Dat was twee weken geleden.. je loopt dus nu twee blogs achter... Nou geloof mij maar, ik loop nog wel wat meer achter.. met allerlei zaken overigens. Het eerste theorie examen, die van uitruk en verkenning staat over twee weken op het programma dus ja... snap je...?

Maar goed, her en der om me heen begonnen er toch een aantal mensen te vragen naar mijn verhaaltje. Lief hoor! Dat betekent dat jullie het leuk vinden om te lezen. Daar ben ik blij om!

In de eerste les na de vakantie stond het symposium arbeidshygiëne van de vrnhn op het programma. Kledingadvies: Ceremonieel mét koord. Ha! Die is al puur zo'n tijdje niet uit de kast geweest, dus pakken die kans... Maar warm joh... warm...!  De burgemeester van Heiloo was de voorzitter van de dag. Nou, die had het duidelijk niet warm. Als je erbij was dan snap je mij wel. Maar goed, keurig in ons nette pak hebben wij deze bijeenkomst tot het eind bijgewoond. En we hebben ook nog wat geleerd: 'Een olifant eet je in kleine hapjes'. Nee, zonder gekheid. Het verhaal van Ricardo Weewer (lector brandweerkunde bij het IFV) en het verhaal over beroepsziekten en waar die dan zijn oorsprong vinden waren zeer zeker de moeite waard. Ook de overdracht van de arbeidshygiënebus van Marinus van de Velde aan Arno van Berkel was een mooie opsteker voor deze middag.

De dinsdag erop moesten we om half negen klaarstaan in Enkhuizen voor de eerste praktijkdag na de vakantie. Oh ja.. Hoe ging het ook alweer? Gelukkig hadden mijn mentoren de avond van te voren nog even snel een kleine opfris oefening voor mij in elkaar gezet. Want écht hoor, negen weken stilstand in deze fase van de opleiding is funest. En we waren er nog wel zó voor gewaarschuwd, het is nog geen tweede natuur hoor.. Over alles moet nog goed worden nagedacht. Tip dus voor de nieuwe bevelvoerders opleiding, die ook alweer is gestart. Maar ja. Zoals al eens eerder aangegeven heb ik in mijn gewone leven ook nog een eigen drukkerij. Dat gaat gewoon door, daar moeten ook mensen op vakantie. En dat moet opgevangen worden. Dus voordat je het weet zit je weer tot over je oren in het dagelijkse werk. En daar komt dus de balans vraag. Hoe ga ik dat volhouden?

Ik ben van nature een persoon die graag alles op het hoogste niveau af wil ronden. Ik leg de lat voor mezelf heel hoog. Is dat wel realistisch? Gelukkig was daar zaterdag 10 september Björn Kuipers. Je weet wel, die top scheidsrechter van het voetbalveld. Hij heeft zijn eigen team: team Kuipers. En een supermarkt. En oh ja.. een gezin. Ook nog. Hij gaf een lezing op de kaderdag die de vrnhn had georganiseerd. Het thema van de kaderdag was veerkracht. Hoe toepasselijk. Dus Björn, balans. Vertel mij eens, heb je nog een praktische tip voor mij? Dat had hij natuurlijk... De juiste mensen om je heen verzamelen. Handig om te weten, maar ik heb daar voor mezelf nog even een stapje voor gezet. Want waar gaat het nou uiteindelijk om? Waar wil ik staan over een jaar vanaf nu? Nou ja duidelijk. Dat rode hesje om mogen hebben.Dat is het doel van het aankomende jaar. Naast alle drukte van mijn dagelijkse bezigheden. Vorige week kreeg ik de gele kaart van mezelf. Dat is een waarschuwing. Pas op, als je zo verder gaat dan heb je rood te pakken en kun je het veld verlaten. Als ik dit jaar met goed gevolg wil afronden dan móet de lat omlaag. Het is belangrijk om die grens vast te stellen. En ik kan je vertellen, sinds dat tot me doorgedrongen is, ben ik een stuk rustiger geworden. Met dank aan Björn! Oh ja... en natuurlijk heb ik mezelf nog even opgedrongen voor een foto met hem... haha!

En dan last but not least... De Fireflash container... warm joh... warm! Afgelopen dinsdag, 30 graden. Ook al een record trouwens voor 13 september. Lekker rookgassen koelen en straalpijpvoeren. Ach ja. wat kan ik daar nog meer over zeggen dan dat dat ook een kwestie van balans is. Vochtbalans welteverstaan!!!

Dus om een lang verhaal kort te maken: De lat is aangepast naar een niveau wat ik aankan. Geen rode kaart voor mij. Dit kan ik zo handelen. Op naar het theorie examen!!